Op een heuvel, een vrolijke jongen
Gekleed in kleding, schots in mad,
Zijn haar een wilde, ongetemde massa,
Zijn lachen overvloeien, een boisterous jongen.
Van dageraad tot schemering, met vreugde besmettelijk,
Zijn kwel brengen een vreugde besmettelijk,
Zijn woorden vloeien voort, een wonderbaarlijke batch,
Een geschenk van goden, die Schotse jongen.
Geen gepret noch franjes haalt hij aan,
Zijn humor stort, een hartige vangst,
Zijn verhalen vloeien, een magische charme,
Zijn vreugde onbegrensd, een Schotse charme.
In hooglandse glens, zijn stem klinkt sterk,
Zijn balladen zweven, een vrolijke menigte,
Zijn geest dwaalt, voor altijd jong,
Een Schotse bard, zijn verhalen ongezongen.
Dus verhef een glas en roem op deze jongen,
Zijn Schotse grapjes, een vrolijke kerel,
Mogge het lachen bloeien waar hij ook wandelt,
Een tijdloze ziel, deze highland jongen.