Arts >> Kunst en entertainment >  >> Boeken >> Poëzie

De Interne Rijm In Shakespeare's 'Zeven Levensjaren': Muziek In De Mortuarium

De Toespraak Die Alle Levens Bevat

Jaques' monoloog in As You Like It (2.7) is een meesterklas in **prosodie als filosofie**. De laatste strofe—die de "second childishness and mere oblivion" van extreme ouderdom beschrijft—implementeert een dicht interne rijmschema dat de falende systemen van het lichaam naboots.

De Passage

Last scene of all,
That ends this strange eventful history,
Is second childishness and mere oblivion,
Sans teeth, sans eyes, sans taste, sans everything.

De Sonic Architectuur

Waarom Het Ertoe Doet

Het rijm versiert niet; het **verwezenlijkt**. De mond sluit letterlijk op de laatste "everything"—lippen op elkaar, adem gestopt. De poëzie *wordt* de stilte die het beschrijft. Shakespeare beschrijft het einde niet alleen; hij *orchestreert* het in de adem van de lezer.

Poëzie

Related Categories