Kasa (of Kasa-gata) is een traditionele Indiase poëtische vorm bestaande uit vier regels, elk bevattend 14 morae (klankeneenheden), verdeeld in een 5–7–5–7 syllabisch patroon. Doorgaans geschreven in de derde persoon, gebruiken Kasa-gedichten natuurbeelden – maan, rivier, monsun, bloeiende bomen – om diepe emoties te brengen: liefde, verlangen, droefheid, scheiding. De strikte moraïsche telling dwingt een muzikale disciplin; de kortheid eist precisie. Het is een neef van de Japanse tanka, gevormd door Indiase prosodie.