Een van de meest aanhoudende mythes over poëzie is dat het moet rijmen. Het hoeft niet. Rijm is een techniek — een hulpmiddel voor muzicaliteit, nadruk, structurele eenheid, of mnemonische hulp — maar het is nooit een vereiste.
Poëzie wordt gedefinieerd door haar geconcentreerde taalgebruik: beeldspraak, metafoor, symbolisme, ritme, regelafbrekingen, klankmiddelen (alliteratie, assonantie), compressie, en emotionele resonantie. Deze elementen kunnen bestaan met of zonder eindrijm.
De beslissing om te rijmen — of niet — hangt volledig af van het onderwerp, toon en beoogde effect van het gedicht. Een sonnet eist een rijmschema; een elegie voor een verloren ouder kan de rauwe, onversierde cadans van vrije verzen eisen. Beiden zijn evenzeer "poëzie."