Ishmael Reed's "Beware: Do Not Read This Poem" (1970) gebruikt twee prominente technieken om zijn metafictionele waarschuwing uit te voeren:
Geen consistente meter, rym, of strofa-patroon. Regels variëren in lengte en ritme, creërend een conversationele, improvisatoire flow die het gedichts verzet tegen conventies spiegelt. De vorm is de inhoud: een gedicht dat structuur weigert, net als het waarschuwt tegen gelezen te worden.
Zinnen lopen over regelafbreuken zonder leestekens:
...het gedicht
zal je niet
loslaten...
Dit creëert spanning en momentum, de lezer voorttrekkend ondanks de titulaire bevel. De spanning tussen "lees niet" en de formele trek van enjambement voert het centrale paradoks van het gedicht uit.
Reed, geassocieerd met de Black Arts Movement, gebruikt deze technieken om literaire autoriteit en lezerspassiviteit te ondervragen.