Correctie: De dichter is gevreesd voor zijn gehele reflectie, niet alleen zijn glimlach. Hij ziet een "vreemdeling" met "een glimlach die niet de mijne is" en "ogen die niet naar me kijken."
De reflectie krijgt menselijke handeling — het glimlacht vals, vermijdt oogcontact — wat het een aparte, vreemde entiteit maakt.
Okara gebruikt dit om een samenleving te bekritiseren waar mensen maskers dragen, authentieke verbinding verliezend — de "once upon a time" van echte menselijke warmte is verdwenen.