Vertellen kent alle culturen in diverse vormen. Volwassenen gebruiken verhalen om kinderen de normen en waarden van hun cultuur bij te brengen. Verhalen en fabels bieden een forum waar jonge kinderen leren over goed en fout, en het ernstigere probleem van goed en kwaad. Morele verhalen tonen niet alleen ideale menselijke kwaliteiten, maar ook voorbeelden van verlossing.
Fabels zijn de oudste verhalen met morele lessen. Esopus' fabels zijn 2.500 jaar oud (Griekenland) maar resoneren nog steeds. Typische structuur: dier of leefloos object met menselijke stem en kenmerken. Hoofdpersoon heeft doelen, conflicten, gevolgen. Lessen over liegen, wreedheid, beloningen voor vriendelijkheid, schijn vs. werkelijkheid. De jongen die wolf roepte is een van de bekendste kinderverhalen.
De broers Grimm verzamelden sprookjes, verhalen en legenden uit Duitsland (vroege 19e eeuw). Eerste verzameling 1812 als Kinder- en Huismärchen. Kritisiert voor geweld – ze bewerkten verhalen kindvriendelijker. Sneeuwwitje, Hänsel en Gretel, Rapunzel zijn klassiekers. Bieden talloze morele lessen.
Twain stelde de standaard voor moderne kinderliteratuur. Tom Sawyer en Huckleberry Finn zijn avonturenverhalen waar kinderen gerealiseerd worden geconfronteerd met morele conflicten, bedrog, sociale onrechtvaardigheid, verantwoordelijkheid. Personages zijn realistisch, niet geïdealiseerd – fouten en goedaardigheid zichtbaar. Modellen voor moreel en onmoreel gedrag.
De markt exploderde in de 20e eeuw. Klassiekers: Waar de wilde dingen wonen, Het verhaal van Pieter Konijn, Winnie de Poeh, alle Dr. Seuss-werken. Elk biedt morele lessen op eigen manier. Bovendien talloze boeken voor verschillende leeftijden.