Oorsprong van de Mexicaanse Hoeddans (Jarabe Tapatío)
De Jarabe Tapatío, internationaal bekend als de Mexicaanse Hoeddans, ontstond in de 19e eeuw in de staat Jalisco. De schepping wordt vaak toegeschreven aan een Mexicaans legerofficier die het choreografeerde als een beminningspantomime.
Kenmerkende kenmerken
- Beminningsverhaal: De dans stelt een man voor die een vrouw achterna zit; zij wijst hem eerst af, accepteert hem daarna.
- Handtekeningbeweging: De man tik met hiel en teen tegen de rok van de vrouw (of een hoed op de vloer), wat de dans zijn Engelse naam geeft.
- Muziek: Levendige 6/8 of 3/4 maat, meestal gespeeld door mariachi (trompetten, violen, gitaar, vihuela, guitarrón).
- Kostuum: Charro-pak voor mannen; china poblana-jurk (geborduurde blouse, paillettenrok) voor vrouwen.
Nationaal symbool
Uitgeroepen tot Mexicaans nationale dans in 1924 door onderwijsminister José Vasconcelos, belichaamt de Jarabe Tapatío de mestizo-identiteit – een mengeling van inheemse, Spaanse en Afrikaanse invloeden. Het blijft een vast onderdeel van folkloristisch ballet, schoolvoorstellingen en patriotische vieringen.