Toen Riverdance in 1995 op de wereldtoneel verschijnt als tussenact bij het Eurovisiesongfestival in Dublin, had niemand kunnen voorspellen dat het een culturele juggernaut zou worden. Geproduceerd door Moya Doherty, gecomponeerd door Bill Whelan, en gechorégrafeerd door Michael Flatley en Jean Butler, smolt de show traditionele Ierse steptdans met hedendaagse theatrale flair, live instrumentatie (viool, bodhrán, uilleann pipes) en stijgende vocalen.
Riverdance weeft solo's, duo's en massive ensemblenummers in een los narratief dat een jong paar volgt op hun reis door de Ierse geschiedenis en mythologie – van oude Keltische rituelen tot de Grote Hongersnood, emigratie en de levendige diaspora. De choreografie benadrukt percussieve voettechniek, gesynchroniseerde precisie en explosieve energie, terwijl de muziek traditionele reels en jigs mengt met orkestrale uitstraling.
Naast kassucces herstelde Riverdance het belangstelling in Ierse dans wereldwijd, wat talloze dansscholen, competities en een nieuw generatie uitvoerders inspireerde. Het bewijste dat een diepgewortelde volks traditie tot wereldwijd publiek kan spreken zonder verwatering – specificiteit vieren als universaliteit.