Wie ooit de scrollende tekst aan de onderkant van het scherm heeft gezien, heeft closed captioning gezien. Hoewel primair bedoeld om doven en slechthorenden te helpen, is ondertiteling nuttig in veel situaties en een standaardfunctie op de meeste televisies. Programma's met closed captioning tonen het bekende "CC"-logo in de programmagids en aan het begin van de uitzending.
In de VS verschillen captions van subtitles: subtitles worden gebruikt wanneer er een vreemde taal gesproken wordt op het scherm. In Europa en andere markten wordt dit onderscheid niet gemaakt.
Closed captions heten zo omdat ze geselecteerd moeten worden; anders zijn ze "gesloten" voor normale kijkers. Open captioning is altijd zichtbaar, wat minder veelvoorkomend is.
Meest gebruikt door slechthorenden, maar ook nuttig in situaties waar audio moeilijk te horen is, zoals in een drukke bar. Veel tv's hebben een standaard ondertitelingsysteem dat activeert wanneer de tv gedempt wordt.
Een groeiende groep gebruikers zijn mensen die Engels als tweede taal spreken. Voor velen die ESL leren, maakt ondertiteling tv-kijken leuker en dient als leermiddel.
Live televisie wordt in realtime ondertiteld door iemand met een stenografisch apparaat. Vooraf opgenomen shows worden getranscribeerd, zodat de ondertitels klaar zijn voor de uitzending.