Margaret "Molly" Brown (1867–1932) was veel meer dan een Titanic-overlevende – ze was een onvermoeide strijder voor vrouwenrechten, een filantroop, en een vrouw die ramp omvormde in een platform voor verandering.
Hielp organiseren van reddingsboot-oefeningen, commandeerde Reddingsboot 6, en hielp overlevenden – wat haar de bijnaam "Onverzadelijk Molly Brown" opleverde (hoewel deze postuum bedacht werd).
Molly Brown weigerde gedefinieerd te worden door een enkele nacht. Ze gebruikte haar overleving als sprankplank voor een leven lang advocatie, bewijzend dat veerkracht niet alleen gaat om uithoudend – het gaat om wat je erna opbouwt.