Een veelgemaakte misvatting is dat kapitein Walton's Arctische expeditie het Wezen ontdekt. In feite vinden ze Victor Frankenstein zelf—uitgemergeld, nabij de dood, en het monster achtervolgend over de bevroren oceaan.
Walton redt Victor, die vervolgens zijn tragische verhaal vertelt aan de kapitein. Deze gekaderde narratiestructuur is centraal in de roman: Walton's brieven aan zijn zuster omsingelen Victor's eerste-persoonsverhaal.
Het Wezen verschijnt pas na Victor's dood, rouwend over zijn scheppers lijf voordat hij zijn intentie uitspreekt om zichzelf te verbranden en in de duisternis verdwijnt. Walton "ziet het monster nooit eerst"; de ontmoeting met het Wezen vindt plaats aan het eind, niet het begin.