* Satire van de menselijke natuur: Narayan gebruikt de hoofdpersoon, de naamloze held, als satiremiddel. Het aanvankelijke verlangen van de man naar roem en erkenning verandert al snel in een wanhopige strijd om de ongewenste aandacht die hij heeft gekregen te vermijden. Hij raakt steeds meer overweldigd en gefrustreerd door de gevolgen van zijn ‘heroïsche’ daad, waarbij hij de menselijke ijdelheid en de ironische aard van roem benadrukt.
* Overdreven situaties: Het verhaal is gebaseerd op overdreven situaties voor een komisch effect. De simpele daad van het redden van een jong meisje van de verdrinkingsdood wordt buiten proporties opgeblazen en wordt een nationale nieuwssensatie. De onwil van de held en zijn onhandige pogingen om zich voor de pers te verbergen, zorgen door hun pure absurditeit voor humor.
* Misverstanden en ironie: Narayan gebruikt misverstanden en ironische situaties om gelach te creëren. Zo worden de pogingen van de held om anoniem te blijven consequent gedwarsboomd door de pers, wat tot komische scenario's leidt. De ironische aard van de ‘heroïsche’ daad van de held, die hij aanvankelijk zocht maar nu wanhopig wil vermijden, is een andere bron van humor.
* Taal en toon: Narayans proza is geestig en ingetogen, wat verder bijdraagt aan de humor. Hij gebruikt eenvoudige taal en een gemoedelijke toon, waardoor de reacties van de personages en de gebeurtenissen herkenbaar en zelfs nog absurder lijken.
* De rol van anderen: Ook de personages rondom de held dragen bij aan de humor. Zijn vrouw, die aanvankelijk trots is op zijn ‘heldendaad’, raakt al snel geïrriteerd door de voortdurende inmenging van verslaggevers. De pers, met hun overijverige zoektocht naar het verhaal, wordt afgeschilderd als komische figuren.
Kortom, R.K. Narayan gebruikt een mix van satire, overdrijving, misverstanden en geestige taal om humor te creëren in 'A Hero'. Hij portretteert de absurditeit van roem en het menselijke verlangen naar erkenning, waardoor het verhaal zowel grappig als inzichtelijk wordt.