Er zijn nul flashbacks in Frank R. Stockton's "The Lady or the Tiger?" (1882). Het verhaal ontvouwt zich in real-time heden in de arena. Elke slag gebeurt nu.
Alle geschiedenis — hun affaire, het half-barbarische systeem van de koning, de jaloezie van de prinses — arriveert via vertelling, niet scène. De verteller vertelt ons; we zien het verleden nooit.
De afwezigheid van flashbacks creëert claustrofobische immediatez. We zijn gevangen in het hoofd van de prinses nu, kijkend naar haar beslissing. Geen ontsnapping naar backstory. Geen verlichting. De spanning IS het verhaal.
Elke lezer bouwt hun eigen verleden voor deze personages. Die mentale flashback is de ware verhalende motor van het verhaal.