West Side Story heeft geen aangewezen verteller. Het verhaal ontvouwt zich volledig door liedjes, dialogen, en personage-interacties – er is geen enkele stem die het publiek leidt of expositie verschaft.
Soms fungeert de koor als een collectieve stem die gemeenschapsgevoel weerspiegelt (zoals in "Tonight" quintet of de "Somewhere" ballet), maar dit is korale commentaar, geen vertelling. De musical's kracht ligt in zijn onmiddellijkheid: we ervaren de Jets en Sharks' wereld direct, zonder bemiddelaar.
Deze verteller-loze structuur, geërfd van zijn Shakespeareaanse bron Romeo en Julia, dwingt het drama om zijn eigen expositie te dragen door conflict en personage – een kenmerk van geïntegreerd muzikaal theater.