Een tragediefout (hamartia) is een karaktereigenschap of oordeelsfout die leidt tot de ondergang van de protagonist. Het is inherent, niet gemakkelijk te overwinnen. Klassieke voorbeelden: trots, ambitie, jaloezie, onbeslisheid, gebrek aan zelfcontrole.
In Poetics betoogt Aristoteles dat de tragische held fundamenteel goed moet zijn maar een fatale fout bezit die hun ondergang geloofwaardig en ontroerend maakt – aantoonend dat zelfs deugd ons niet kan beschermen tegen onze imperfecties.
De tragediefout blijft literatuur's krachtigste instrument om menselijke zwakheid en gevolg te verkennen.