Het zinken van de RMS Titanic was geen enkele ongeluk – het was een cascade van systeemfouten die een overleefbare botsing veranderden in een catastrofale verlies van 1.517 levens.
Een 90-meter scheur over zes voorste compartimenten – vier meer dan het ontwerp aan kon.
20 boten (1.178 capaciteit) voor 2.224 zielen. Raad van Handel-regels waren gebaseerd op tonnage, niet passagiersaantal.
Eerste boot gelanceerd 65 minuten na impact. Veel boten vertrokken halfvol. Geen reddingsbootoefening was uitgevoerd.
Waterdichte scheidwanden waren niet afgedicht bovenaan. Toen de boeg zakte, liep water over in opeenvolgende compartimenten.
Radio-operators prioriteerden passagiersberichten. De nabije Californian ignoreerde noodraketten; de radio was uit.
Derde-klas passagiers werden van boegdeks afgehouden; poorten waren op slot. 75% van 3e-klas vrouwen/kinderen omkwam vs. 3% van 1e-klas.
28°F (-2°C) water veroorzaakte hypothermie in minuten. Alleen 13 mensen werden levend uit het water gehaald.
Officieren onzeker over davit-capaciteit; geen gestandaardiseerd laadprotocol.
Elke factor alleen was misschien niet dodelijk. Samen schapen ze een "perfecte storm" van nalatigheid, arrogantie en pech – maritiem recht voor altijd herschreven.