Arthur Miller's De Ketel eindigt met een reeks verwoestende gebeurtenissen die de thema's van hysterie, integriteit, en de corruptieve kracht van onbeheerst gezag benadrukken. Terwijl de heksenprocessen van Salem hun climax bereiken, ontvouwen zich diverse cruciale momenten:
Realiserend dat haar web van leugens ontrafeld, steelt Abigail Williams haar oom's geld en vlucht uit Salem met Mercy Lewis, ontwijkend verantwoordelijkheid voor de dood die ze veroorzaakte.
Weigerend een pleit in te dienen en daardoor zijn families grondbezit beschermend tegen confiscatie, wordt Giles Corey onderwerp van peine forte et dure – tot de dood geperst onder zware stenen. Zijn laatste woorden, "Meer gewicht," worden een krachtig symbool van verzet tegen tirannie.
Overweldigd door schuld, probeert Mary Warren haar getuigenis in te trekken en de meisjes' fraude te onmaskeren, maar ze breekt uiteindelijk onder druk en keert terug naar Abigail's zijde.
Ondanks zijn bekentenis – later ingetrokken om zijn naam en ziel te behouden – wordt John Proctor gehangen. Zijn dood staat als getuigenis van persoonlijke integriteit in het gezicht van systemische onrecht.
Eens een ijverige heksenjager, wordt Hale gedesillusioneerd door de rechtbank's weigering de waarheid te aanvaarden. Hij smeekt de veroordeelden te liegen en zichzelf te redden, merkend een diepe morele transformatie.
Elizabeth onthult dat ze zwanger is, wat haar een tijdelijke uitstel geeft. Deze bittere detail benadrukt de voortzetting van leven midden in overweldigende tragiek.
Sommige samenvattingen nemen per ongeluk Hester Prynne op in De Ketel. Zij is in feite de protagonist van Nathaniel Hawthorne's De Rode Letter, een ander werk in dezelfde puritijnse tijd maar ongerelateerd aan Miller's stuk.