In Macbeth is Lady Macbeths "damned spot" (Act 5, Toneel 1) een metaforische vlek op haar geweten – de schuld die ze niet weg kan wassen na Duncans moord.
Terwijl ze slaapwandelt, wrijft ze obsessief haar handen, roepend:
"Out, damned spot! out, I say! ... Yet who would have thought the old man to have had so much blood in him?"
Haar afdaling in waanzin onderstreept het centrale thema van het stuk: ongeziene ambitie bedederft de ziel.