Bij Shakespeare komt "weird" voort uit Oudengels wyrd, wat "lot" of "bestemming" betekent. Het werd uitgesproken als "weerd."
De Weird Sisters zijn dus niet zomaar "vreemde vrouwen" maar verpersoonlijking van onvermijdelijk lot. Wanneer ze spreken, voorspellen ze niet—ze verklaren. De moderne betekenis ("raar") is een semantische afdrijving van hun onheimelijke autoriteit. Bij Shakespeare is "weird" een zelfstandig-naamwoord/werkwoord-hybride: de weirding-kracht die vormgeeft wat moet zijn.