Zes Shakespeare Stukken Die Een Kaderverhaal Gebruiken
Een kaderverhaal (spel-in-spel, of omringend verhaal) verschijnt in verschillende Shakespeare werken, dienend ironie, metatheatraliteit, of structurele eenheid.
- The Taming of the Shrew (1590–91) — De Christopher Sly inductie kader het hoofdstuk als een optreden voor een dronken tink.
- Love's Labour's Lost (1594–95) — Het Pageant of the Nine Worthies is een spel-in-spel dat de edelen's dwaasheid spiegelt.
- The Merchant of Venice (1596–97) — De kistentoets en de rechtszaak functioneren als geframede optredens binnen de juridische en romantische plots.
- As You Like It (1599–1600) — De boswereld kader de hofwereld; het "spel" van genderverkleeding omhult de "echte" identiteiten.
- The Winter's Tale (1610–11) — De standbeeldscène (Act 5) is een gestage opstanding, een spel-in dat het kader geneest.
- The Tempest (1611–12) — Prospero's gehele eilandregime is een geregisseerde voorstelling; het masque (Act 4) is een expliciet innerlijk kader.
Deze kaders laten Shakespeare commentaar leveren op theater zelf – illusie, controle, en de dunne grens tussen acteren en zijn.