Arts >> Kunst en entertainment >  >> Theater >> Drama

Juliet's monoloog in Romeo en Juliet Act 3 Scene 2: Verlangen, angst en vastberadenheid

Juliet's "Gallop apace, you fiery-footed steeds" monoloog (Act 3, Scene 2) is de emotionele motor van het stuk – een jong vrouw alleen in haar kamer, wachtend op haar bruidsnacht, balancerend tussen extase en angst.

De situatie

Romeo en Juliet trouwden die ochtend (Act 2, Scene 6). Vanavond wordt het huwelijk geconsumeerd. Juliet wacht op de nacht – op Romeo. De Verpleegster is gegaan om de touwladder te halen. Juliet is alleen met haar gedachten.

De boog van de monoloog

Ongeduld als liefde (Regels 1–17)

"Gallop apace, you fiery-footed steeds,
Towards Phoebus' lodging: such a wagoner
As Phaethon would whip you to the west,
And bring in cloudy night immediately."

Ze beveelt de zon onder te gaan. Mythologische referenties (Phaethon, Phoebus) tillen haar verlangen tot kosmische schaal. Ze wil niet zomaar nacht – ze heeft het nodig.

Nacht als toevluchtsoord (Regels 18–31)

"Spread thy close curtain, love-performing night!
That runaway's eyes may wink and Romeo
Leap to these arms, untalk'd of and unseen."

Nacht = privacy = vrijheid. "Love-performing night": duisternis maakt de daad mogelijk die daglicht verbiedt. "Untalk'd of and unseen" – de enige voorwaarden waaronder hun liefde legaal is.

Seksuele ontwakening (Regels 32–41)

"O, I have bought the mansion of a love,
But not possess'd it, and, though I am sold,
Not yet enjoy'd: so tedious is this day
As is the night before some festival
To an impatient child that hath new robes
And may not wear them."

Expliciete commerciële metafoor ("bought," "sold," "possess'd," "enjoy'd") – huwelijk als transactie, consummatie als bezit. De "ongeduldige kind" vergelijking: onschuldige beeld, volwassen verwachting.

Angst en voortekenen (Regels 42–51)

"Come, civil night,
Thou sober-suited matron, all in black,
And learn me how to lose a winning match,
Play'd for a pair of stainless maidenhoods:
Hood my unmann'd blood, bating in my cheeks,
With thy black mantle; till strange love, grown bold,
Think true love acted simple modesty."

Personificatie van Nacht als lerares. "Lose a winning match" = maagdelijkheid als prijs en verlies. "Hood my unmann'd blood" = haar blozen verbergen zodat verlangen kan doorgaan als bescheidenheid. Ze vraagt de nacht haar te leren hoe ze zich moet overgeven.

Resolutie (Regels 52–58)

"Come, night; come, Romeo; come, thou day in night;
For thou wilt lie upon the wings of night
Whiter than new snow on a raven's back.
Come, gentle night, come, loving, black-brow'd night,
Give me my Romeo; and, when he shall die,
Take him and cut him out in little stars,
And he will make the face of heaven so fine
That all the world will be in love with night
And pay no worship to the garish sun."

De beroemde "cut him out in little stars" – ze voorstelt zich al zijn dood voor. De monoloog die begon met ongeduld eindigt met voortekenen. Ze accepteert de prijs: "Give me my Romeo; and, when he shall die..." Niet als. Wanneer.

Waarom het belangrijk is

Dit is een 13-jarig meisje dat verlangen, eigen actie en sterfelijkheid in één adem uiteenzet. Ze claimt haar seksualiteit ("I have bought the mansion"), erkent het gevaar ("when he shall die"), en kiest toch. De tragedie is niet dat ze sterft – het is dat deze helderheid vernietigd wordt door krachten die ze nooit controleerde.

Drama

Related Categories