Macbeth is verzadigd met schuld en berouw. Hij lijdt aan insomnia ("Macbeth does murder sleep"), hallucinaties (Banquo's ghost), en auditieve visioenen die hem beschuldigen. Hij wordt paranoïd, onstabiel, en onstaat zijn daad te confronteren ("I am afraid to think what I have done"). Zijn psychologische ontbinding drijft de tragische traject van het stuk, en verandert hem van een zelfverzekerde krijger in een gehaagde tiran.