"Scarface" was nooit een echte 1920s gangster. De naam is een fictionele creatie geïnspireerd op de beruchte Chicago-mobster Al Capone, die de bijnaam "Scarface" verdiende door de gezichtslittekens die hij opliep in een jongere jaren barstrijd.
Geregisseerd door Howard Hawks, geproduceerd door Howard Hughes, en gebaseerd op Armitage Trail's roman (zelf losjes gebaseerd op Capone). Paul Muni speelt Tony Camonte, een ruthloze immigrant die opklimt door de bootleg-rangs. De film's geweld en morele ambiguïteit schokte publiek en ontketende censuurslagen.
Geregisseerd door Brian De Palma, geschreven door Oliver Stone, met Al Pacino als Tony Montana, een Cubaanse vluchteling die een cocaine-imperium opbouwt in het Miami van de jaren '80. Deze versie is volledig fictief – geen historisch equivalent voor Montana bestaat – hoewel het Capone's gewelddadige opkomst, paranoia en spectaculaire val weerspiegelt.
Beide films trekken op de mythologie van Prohibitie-georganiseerde misdaad – de speakeasies, de Tommy guns, de corruptie, de onvermijdelijke val. Maar Tony Camonte en Tony Montana zijn literaire constructen, geen historische figuren. Capone zelf stierf in 1947, lang voor de 1983-film tijdlijn.
De blijvende kracht van "Scarface" ligt in de verkenning van de Amerikaanse Droom vervormd door ambitie, geweld en excessive – een waarschuwingsverhaal dat ver boven zijn historische inspiratie uitsteekt.