Eenzaamheid en isolatie: Zowel John als Lorraine zijn eenzame tieners die zich geïsoleerd en onbegrepen voelen. John, een cynische en sarcastische student, heeft moeite om contact te maken met zijn klasgenoten en voelt zich niet op zijn plaats. Lorraine, hoewel socialer, wordt buitengesloten vanwege haar ongebruikelijke interesses en waargenomen 'gekheid'. Ze verlangen allebei naar echte verbinding en verbondenheid.
Verlangen naar ontsnapping: Beide personages verlangen ernaar om aan hun gewone leven te ontsnappen en avontuur te zoeken. Ze creëren hun eigen fantasiewerelden, John door te schrijven en Lorraine door haar theatrale producties. Dit escapisme weerspiegelt hun verlangen naar iets dat betekenisvoller en vervullender is.
Verlangen naar verbinding en acceptatie: Zowel John als Lorraine zoeken verbinding en acceptatie van anderen, vooral van elkaar. Ze vinden troost in hun unieke band en hun gedeelde ervaringen, waarbij ze elkaar begrip en steun bieden.
Kwetsbaarheid en gevoeligheid: Ondanks hun uiterlijke kenmerken zijn John en Lorraine zowel kwetsbare als gevoelige individuen. Ze worden diep beïnvloed door de wereld om hen heen en worstelen met hun eigen interne emoties. Ze verbergen vaak hun ware zelf, uit angst voor afwijzing en oordeel.
Groei en verandering: Door hun interacties met elkaar en hun ervaringen met de heer Pignati ondergaan zowel John als Lorraine een aanzienlijke groei en verandering. Ze leren over zichzelf, het belang van empathie en de waarde van echte verbinding.
Hun relatie, hoewel onconventioneel, is gebaseerd op vertrouwen en wederzijds begrip. Ze herkennen en waarderen elkaars kwetsbaarheden en bieden een gevoel van verbondenheid dat ze nergens anders hebben gevonden.
Over het geheel genomen creëren de gedeelde ervaringen van John en Lorraine over eenzaamheid, verlangen naar verbinding en verlangen naar zelfontdekking een krachtig en herkenbaar verhaal over de adolescentie en het vinden van je plek in de wereld.