Arts >> Kunst en entertainment >  >> Theater >> Toneelacteren

Karakteriseringsspellen voor theater

Een personage creëren is de fundamentele taak van de acteur. De acteur moet de fysieke en vocale kwaliteiten belichamen die het personage tot leven brengen. Bovendien beïnvloedt de historische tijdperk waarin het leven van het personage geplaatst is, de karakteriseringskeuzes. Ervaren acteurs kunnen karakteriseringsspellen gebruiken om hun vaardigheden te scherpen, terwijl beginners en studenten beginnen met het ontwikkelen van karakteriseringsvaardigheden door eenvoudige oefeningen.

Fysieke karakterisering

Fysieke karakterisering omvat hoe een acteur loopt, hoe hij zijn lichaam gebruikt en welke gezichtsuitdrukkingen hij maakt. Een eenvoudig spel om dit concept te introduceren, is dat elke acteur het speelruimte binnenkomt, het kruist en verlaat, terwijl hij het personage fysiek belichaamt. Elke acteur krijgt een schaal van één tot tien, waarbij één de acteur in zijn neutrale houding en loop vertegenwoordigt en tien de meest uiterlijke fysieke vertegenwoordiging van het personage die hij kan volbrengen. De taak van de acteur is om op niveau één binnen te komen en op niveau tien te vertrekken. Zodra elke acteur zijn kruising heeft gemaakt, moeten de observerende acteurs de kenmerken beschrijven die ze fysiek belichaamd zagen, met bijvoeglijke naamwoorden als gek, gemeen, doelloos, verdrietig, boos, etc.

Vocale karakterisering

Voor dit improvisatiespel zit elke acteur met een andere acteur die doet alsof hij een interviewer is en beantwoordt vragen over het leven, de meningen en gevoelens van zijn personage. De interviewer moet algemene vragen stellen, zoals: 'Waar ben je opgegroeid?' en 'Was je jeugd gelukkig?' Vragen die specifiek betrekking hebben op de omstandigheden van elk individueel personage, zoals 'Hoe ben je koning geworden?' als het personage bijvoorbeeld Macbeth is, of 'Waarom vertelde je je ouders niet dat je met Romeo getrouwd was?' als het personage Julia is, zijn ook nuttig. De acteur die geïnterviewd wordt, moet zijn aandacht richten op het creëren van het vocale ritme en de toonhoogte die het beste bij het personage past, terwijl de observerende acteurs na elke interview beschrijvingen geven van de vocale karakterisering die ze hoorden.

Historische karakterisering

Het creëren van personages voor historische stukken omvat vaak koninklijke personages en dienaren, wat acteurs vraagt om de status van hun personage te overwegen bij het creëren van een accurate karakterisering. Personages van hoge status kijken andere personages recht in de ogen en eisen een grote ruimte op het podium. Personages van lagere status houden misschien hun ogen neergekeerd en zorgen ervoor dat ze achter hogere statusvolgen. Hoog-status personages spreken met vaste bedachtzaamheid, terwijl laag-status personages kunnen stotteren of fluisteren. Laat de acteurs, drie tegelijk, een getal uit een hoed trekken – één, twee of drie, waarbij één de hoogste status is en drie de laagste. Elk van de acteurs vertegenwoordigt dan de status die hij heeft gekozen, terwijl ze de andere twee observeren. De toeschouwers raden dan de 'hakorde' van de acteurs.

Karakteriseringsspellen voor beginners

Voor beginnend vocaal werk staan de deelnemers in een cirkel. Elke deelnemer krijgt een eenvoudige tekstregel, zoals: 'Zijn of niet zijn, dat is de vraag', en spreekt deze eerst in hun gewone stem. Vervolgens krijgen ze vocale karakteriseringssuggesties om mee te experimenteren, zoals 'stripfiguur', 'korporaal' of 'sexy filmster'. De acteurs spreken om de beurt, laten hun stem toonhoogte en ritme veranderen om te passen bij hun idee van het voorgestelde personage. Voor beginnend fysiek personagewerk bewegen de acteurs normaal door de ruimte, en daarna met dezelfde karakteriseringen die ze voor het vocale werk gebruikten, hier probeerend de bewegingsritme van het voorgestelde personage te creëren.

Toneelacteren

Related Categories