In Hamlet Handeling 2, Toneel 2, verklaart Polonius: "Brevity is the soul of wit." Vervolgens houdt hij een toespraak van meer dan 30 regels over beknoptheid. De ironie is de bedoeling.
Beknoptheid = intelligentie. Ideeën bondig uiten toont mentale helderheid en verbaal controle. Rammelen wijst op verwarrend denken.
Polonius schendt direct zijn eigen advies. Hij is een woordvoerkruier die beknoptheid aanraadt. Dat is niet toevallig – Shakespeare karakteriseert hem als:
Omdat het principe klopt – zelfs als de spreker er niet aan voldoet. Goed schrijven/redigeren is destilleren. Polonius spreekt per ongeluk de waarheid uit terwijl hij het tegenovergestelde belichaamt. De regel overleeft het personage omdat het werkt als advies, niet alleen als karakterisering.
De volgende keer dat u editeert, hoor Polonius: Brevity is the soul of wit. Knip nu de vulling.