Gedachten die hardop worden gesproken door een personage maar niet gericht zijn op andere personages, heten soliloquia. Een soliloquium is een dramatisch middel waarbij een personage zijn innerlijke gedachten, gevoelens en motieven direct aan het publiek uiteenzet.
Deze techniek geeft inzicht in een personage's verborgen emoties en intenties, wat karakterontwikkeling versterkt en het publiek dieper begrip geeft in toneelstukken, films en andere dramatische werken. Beroemde voorbeelden: Hamlet's "To be or not to be," Macbeth's "Tomorrow and tomorrow and tomorrow."
In tegenstelling tot een monoloog (gericht op andere personages), is een soliloquium intern gemaakt extern — het publiek wordt de confidant van het personage.