In Romeo en Julia beschrijft Romeo liefde als een krachtige, vluchtige kracht zowel passievol als vernietigend. Hij vergelijkt liefde met een rookende mist gemaakt van zuchten en tranen van liefhebbers, een vonk van vuur ontbrand door intense emotie, en een onstuimige zee die voedt en vernietigt. De passage brengt liefdes complexe, transformatieve aard over — mooi maar gevaarlijk.