De openingsproloog van Romeo and Juliet is een perfect Shakespeareaan sonnet: 14 regels jambische pentameter met het rijmschema ABAB CDCD EFEF GG. In deze compacte vers schetst de Koor het hele plot—"two households, both alike in dignity," een "ancient grudge," "star-cross'd lovers," en hun "death-marked love."
De sonnetvorm is geen toeval. Zijn strakke structuur spiegelt het onontkoombare lot dat de liefhebbers wacht; de volta (keer) bij regel 9 verschuift van expositie naar de belofte dat "the continuance of their parents' rage, / Which but their children's end, nought could remove." De finale couplet nodigt het publiek uit om "the two hours' traffic of our stage" te bekijken.
Door de tragedie als sonnet te frameren, signaleert Shakespeare dat liefde en dood gebonden zijn door een formele, bijna mathematische onvermijdelijkheid. De proloog is zowel routekaart als poëtisch contract: het stuk zal leveren wat deze 14 regels beloven.