Sophocles gebruikt vergelijking niet als decoratie maar als openbaring – elke vergelijking onthult karakter, lot of kosmische orde. Vijf opvallende voorbeelden (in vertaling):
"Nu als een wagenlenker aanjaagt hooggemootste ruiters..."
Oedipus beschrijft zijn zoektocht naar waarheid. Het beeld: gecontroleerd geweld, snelheid, gevaar. Hij ziet zich als bestuurder. Hij is eigenlijk het paard.
"Net alsof uit de hemel de stormwinden tevergeefs kloppen..."
De Koor beschrijft de plaag aanval op Theben. Natuurs woede vs. menselijke hulpeloosheid. De godenwind kan niet tegengetakt worden.
Oedipus, de gruwel confronterend. De vergelijking is de breuk – taal die faalt de realiteit vast te houden. "Alsof" markeert de dissociatie.
"Hij die in woord of daad gijligt op u, / Even een monster in onze ogen moet verschijnen / Alsof addersteken onder groeiden."
Oedipus vloekend de moordenaar (zichzelf). De vergelijking vergiftigt retroactief zijn eigen beeld. De steken zijn onder – verborgen, inherent.
Oedipus tot het lijk van Polybus (vermoede vader). Viscerale afkeer tegen het vlees dat hem grootbracht. De vergelijking instort verleden liefde in heden gruwel.
Elke vergelijking overbrugt het zichtbare en het verborgen. De wagenlenker/paard. De storm/Theben. De moeder/niet-moeder. De adder onder. Het gehaat lichaam. Sophocles gebruikt alsof om te tonen wat is – maar niet direct gezegd kan worden.