(Sta rechtop, ogen fonkelend van een mengsel van woede en verlangen)
Ze noemen mij Raponsje. Een naam die in de wind wordt gefluisterd, een naam die weerklinkt in de stilte van deze toren. Een naam die spreekt van gouden haar, een naam die schreeuwt van gestolen vrijheid.
(Ga langzaam met je vingers door denkbeeldig haar, je stem wordt zachter)
Mijn haar, een glinsterende rivier van goud, een gevangenis die ik zelf heb gemaakt. Het klimt en klimt, een gouden touw dat naar de hemel reikt, een wanhopig pleidooi om te ontsnappen. Een pleidooi dat Moeder Gothel, de vrouw die mijn jeugd heeft gestolen, negeert. Ze houdt mij gegijzeld, mijn schoonheid haar enige betaalmiddel, haar enige macht.
(Je stem stijgt uitdagend)
Maar ik ben geen marionet. Ik ben geen bezit. Ik ben Raponsje, en ik laat me niet het zwijgen opleggen!
(Je vuisten balden zich, je ogen glinsterden van hernieuwde vastberadenheid)
Ik heb de wereld geproefd via gestolen momenten, heb er een glimp van opgevangen door het raam van mijn toren. De wereld van zon en wind, van open luchten en levendige kleuren. Een wereld die beloften van avontuur fluistert, een wereld die mijn ziel aanspreekt.
(Je ogen worden afstandelijk, je stem gevuld met verlangen)
Ik droom van een wereld buiten deze muren, een wereld waar mijn haar geen ketting is maar een glinsterende waterval. Ik verlang naar de vrijheid om te ontdekken, te leren, lief te hebben. Om meer te zijn dan een gevangen meisje, om een vrouw te zijn die haar eigen lot bepaalt.
(Je stem wordt fel)
Maar ik ben niet de enige. Ik heb een stem gevonden, een stem die hoop fluistert, een stem die oproept tot verandering. Een stem die mij eraan herinnert dat ik niet bepaald word door de lengte van mijn haar, maar door het vuur in mijn hart.
(Je staat rechtop, je stem klinkt vastberaden)
Ik zal losbreken. Ik zal mijn eigen pad vinden. Ik zal Raponsje zijn, de vrouw die haar lot trotseerde, die boven de schaduwen uitsteeg, die het licht van de vrijheid omarmde.
(Houd je hoofd hoog, je blik onwrikbaar)
Dit is mijn verhaal, mijn reis, mijn strijd. En ik laat mij niet het zwijgen opleggen.