* Oproep aan de gewone man: Alle drie de mannen waren zeer charismatisch en maakten met succes gebruik van de frustraties en angsten van gewone Amerikanen die het moeilijk hadden tijdens de depressie. Ze spraken rechtstreeks tot het volk, gebruikten vaak populistische taal en bekritiseerden de rijke elite en het bestaande politieke establishment.
* Kritiek op de New Deal: Hoewel ze van mening verschilden over de New Deal, waren ze alle drie kritisch over het beleid van president Roosevelt. Ze voerden aan dat de New Deal niet genoeg deed om de gemiddelde mens te helpen en dat de rijken er juist van profiteerden.
* Verlangen naar radicale verandering: Alle drie de mannen pleitten voor significante veranderingen in de Amerikaanse economische en politieke systemen. Long stelde zijn "Share Our Wealth" -programma voor, Coughlin steunde een plan voor het nationaliseren van banken en industrieën, en Townsend promootte een maandelijks pensioen voor ouderen.
* Radio als platform: Ze maakten allemaal gebruik van de kracht van radio om een breed publiek te bereiken. Hun vurige toespraken en boeiende persoonlijkheden vonden weerklank bij luisteraars in het hele land, waardoor ze een krachtige stem werden in het nationale discours.
Hier is een overzicht van hun verschillen:
* Huey Long: Als populistische gouverneur van Louisiana verwierf hij nationale bekendheid met zijn 'Share Our Wealth'-programma, waarin werd voorgesteld rijkdom te herverdelen en een gegarandeerd minimuminkomen te bieden. Hij werd in 1935 vermoord.
* Vader Coughlin: Als katholieke priester en radiopersoonlijkheid gebruikte hij zijn platform om de New Deal te bekritiseren en een vorm van sociale rechtvaardigheid te promoten die gebaseerd was op katholieke principes. Hij werd steeds antisemitischer en sloot zich in de jaren dertig aan bij fascistische bewegingen.
* Francis Townsend: Als gepensioneerde arts verwierf hij bekendheid met zijn 'Townsend Plan', dat een maandelijks pensioen van $ 200 voor alle Amerikanen boven de 60 voorstelde. Hij geloofde dat dit de economie zou stimuleren en verlichting zou bieden aan de ouderen.
Ondanks hun verschillen speelden deze drie figuren allemaal een belangrijke rol bij het vormgeven van het politieke landschap van het depressietijdperk. Ze droegen bij aan het voeden van een gevoel van desillusie over de gevestigde orde en droegen bij aan de opkomst van populistische bewegingen. Over hun erfenissen wordt nog steeds gedebatteerd door historici.