Tubal verschijnt kort maar cruciaal in Shakespeares The Merchant of Venice – een Joodse leninggever en Shylocks naaste vriend, aanwezig in Akt 1, Scene 3 en Akt 3, Scene 1.
Tubal komt binnen met Shylock direct na Antonio's akkoord met de beruchte obligatie: een pond vlees als de lening niet terugbetaald wordt. Tubal vraagt Shylocks bereidheid om aan Antonio te lenen, die openlijk joden verafschuwt. Shylock onthult zijn ware motief – wraak voor eerdere beledigingen en mishandeling door christenen. Tubal moedigt deze wraak aan en biedt zijn bijstand, wordt medeplichtig aan het centrale conflict van het stuk.
Tubal keert terug met fragmentarische berichten: Jessica (Shylocks dochter) is met een christen gevloeid, uitgeeft Shylocks geld wild; Antonios schepen zijn waarschijnlijk vergaan, wat betekent dat de obligatie vervalt. Tubals nieuws drijft Shylock naar de climax van de rechtszaak – afwisselend aanwakkerend zijn woede over Jessicas verraad en zijn genoegen over Antonios nadelige defect.
Betekenis: Tubal is meer dan een boodschapper. Hij vertegenwoordigt de solidariteit van de Joodse gemeenschap, valideert Shylocks klacht, en versnelt de tragedie. Zijn aanwezigheid herinnert ons dat Geisoleerd is niet – hij heeft een wereld, een geschiedenis, een vriend. Dat maakt zijn vernietiging completer.