Arts >> Kunst en entertainment >  >> Boeken >> Overige boeken

Goethes kleur- en lichttheorie

Johann Wolfgang von Goethe publiceerde in 1810 zijn traktaat over kleur. Het wordt vaak zijn Kleurtheorie genoemd; Goethe stelt echter nergens in het werk een definitieve theorie op, maar presenteert handson experimenten voor zijn lezers om zijn ideeën zelf te ervaren. Voor Goethe had Isaac Newton optica uitgelegd met wetenschap en wiskunde; Goethe was geen wiskundige, maar dichter en filosoof.

Het boek

'Zur Farbenlehre' (Theorie over Kleuren) bevat drie secties: de didactische sectie waarin Goethe zijn waarnemingen over kleur beschrijft, de polemische sectie waarin hij zich verzet tegen Newton's opticatheorie, en de historische sectie waarin hij andere relevante theorieën bespreekt. Het was zeer invloedrijk op de Pre-Raphaelite kunstbeweging.

Goethes experimenten

Goethe gebruikte troebelheid voor kleurexperimenten. Hij merkte op hoe verschillende kleuren dichter bij licht of donker leken, afhankelijk van hoe donker of licht het medium was. Licht door een donker medium gaf geel tinten; duisterheid door een licht medium gaf blauwe tinten. Hij concludeerde dat kleur het resultaat was van licht dat interacteert met schaduw, of duisternis.

Perceptie

Goethe stelde dat perceptie essentieel is bij het waarnemen van kleur. Wanneer je een lichtbundel door een prisma projecteert, hangt de kleur die je ziet volledig af van of het licht boven of onder is. Als het licht boven is, zie je blauw en violet grenzen aan de donkere rand; als het licht onder is, zie je rood en geel grenzen aan de lichtere rand. Je kunt het hele spectrum produceren door een lichtstraal door een prisma in een donkere kamer te schijnen of een schaduw door een prisma in een donkere kamer te projecteren. In het eerste geval appears de overlap groen, in het tweede magenta.

Goethe en Newton

Men zegt dat Goethe en Newton, niet Goethe's tijdgenoot maar voorganger, in conflict waren over optica; dit is niet volledig waar. Goethe zag dingen anders dan Newton. Newton was wetenschapper, zijn theorie presenteerde optica als wetenschap. Newton zag licht als alle kleuren bevattend en duisternis als afwezigheid van kleur. Hij stelde dat kleur afhangt van het object, het licht en de mechanismen achter menselijk gezichtsvermogen. Goethe zag kleur als symbolisch, bijna religieus. Beïnvloed niet alleen door licht en objecten, maar ook door menselijke perceptie.

Moderne gedachte

Meeste fysici zijn niet charmant voor Goethes kleurtheorie. Ze neigen het geheel te verwerpen. Voortgang in wetenschap en optica hebben veel van Goethes experimenten ongeldig en verouderd gemaakt, maar hij wordt niet bekritiseerd voor zijn methodes. De wetenschappelijke methode is immers gebaseerd op experimenten om hypothesen te testen die voortkomen uit waarnemingen. Dit is precies wat Goethe deed.

Overige boeken

Related Categories