Poëzie wordt soms gezien als de makkelijkste vorm van schrijven simpelweg omdat het korter is en meerdere formaten heeft, waaronder vrije verzen. Om deze exacte redenen kan poëzie zijn schrijvers voor onverwachte uitdagingen stellen – hoewel het een vrije vorm is, vereist het nauwkeurige woordkeuze. Het kan moeilijk zijn om te weten waar je moet beginnen. Volgens Stephen Dunning en William Stafford, auteurs van 'Getting the Knack', beginnen veel gedichten met 'beelden uit de zintuigen' en komen uit diverse plekken, waaronder herinneringen. Met geheugencartografisch als schrijfbenadering kan iedereen een gedicht over een jeugdherinnering schrijven.
Beeld je de buitenkant van het huis in waarin je woonde als kind. Probeer zoveel mogelijk details te onthouden – hoeveel ramen er waren, van welk materiaal het gemaakt was, of het een tuin had. Beeld je jezelf voor staand buiten het huis, op dezelfde leeftijd als toen je er woonde. Als je er jaren gewoond hebt, kies een tijd die je goed onthoudt. Ga in je gedachten het huis binnen en loop er rond. Wat zie je? Ga naar de slaapkamer waar je sliep.
Gebruik een vel papier om een kaart te tekenen van je jeugdslaapkamer. Teken de kaart alsof je de kamer van het plafond ziet. Maak je geen zorgen om mooi te tekenen, voeg zoveel details toe als je kunt onthouden. Je kunt de objecten in de kamer willen labelen.
Schrijf een lijst met andere dingen die je je van je kamer kunt herinneren op de achterkant van je kaart. Ga door je jezelf in je kamer voor te stellen. Denk aan het uitzicht uit je raam. Had je huisdieren? Geheime wegstopplekjes? Wat was je favoriete ding in de kamer? Is er iets in de kamer dat je bang maakte? Had je verzamelingen?
Luister terwijl je in de kamer bent. Wat hoor je? Komt iemand de kamer binnen om met je te praten? Zijn er broers/zussen of speelmaatjes? Wat doe je? Schrijf deze verbeeldingswandelingen op een andere lijst. Gebruik meer papier als nodig.
Schrijf een lijst van 10 items gerelateerd aan je kamer. Deze lijst kan objecten, incidenten of eenvoudige herinneringen bevatten. Bij elk item in de lijst, schrijf enkele verdere details – in de tegenwoordige tijd.
Kies één item van de lijst uit stap 5. Probeer een korte paragraaf te schrijven vanuit je standpunt als kind – in de tegenwoordige tijd – over dat item. Probeer vrij te schrijven (maak je geen zorgen over leestekens en sta vrije associatie tussen woorden toe) als manier om de woorden op het papier te laten vloeien.
Herlees de paragrafen die je hebt geschreven en probeer eventuele draden of onderliggende thema's op te merken. Als iets direct duidelijk is, gebruik het als startpunt voor het gedicht.
Kies een deel van je vrijgeschreven werk waar je het meest naar getrokken voelt en schrijf een strofe. Schrijf in de tegenwoordige tijd en werk de taal tot poëzie door het in te korten. Verwijder onnodige woorden en zorg dat de woorden die je kiest zo precies mogelijk zijn voor de betekenis die je nastreeft. Ga door naar een tweede strofe, breng een soort verschuiving in het gedicht. Met een derde en laatste strofe, vouw het gedicht samen. Dit kan betekenen dat het standpunt of zelfs de stem van het gedicht verschuift.
Geef het gedicht wat tijd – minimaal een dag. Herlees het en schrijf nog een concept, let op de vorm van het gedicht (regellengte, leestekens, hoofdletters). Als de regels een natuurlijke ritme hebben, laat dat hun lengte leiden.
Maak zoveel herwerkingen als je noodzakelijk vindt. Als het gedicht een deel van zijn geest verliest in herwerking, kijk terug naar eerdere concepten en probeer toe te voegen wat verloren ging.