In het rijk waar de zon zijn gouden rol ontvouwt,
Een leeuwerik vliegt op, een droomers hart grijpt vast.
In weiden geschilderd in levendige groene tinten,
Een vlinder glijdt, een dichters ziel graait.
Bij de zachte stroom waar de natuur haar diepe geheimen ontvouwt,
Een wilgenboom zwaait, een verlangende ziel huilt.
In saffierhemels, stof sterren fluistert helder,
Een meteoor stuurt, een wens vliegt.
Middenin de rasterende bladeren, een symfonie ongezongen,
Een fluister ademt, een schilders penseel heeft gezongen.
In de stilte van de avond, als het daglicht vertrekt,
Een vuurvliegje gloeit, een hoop begint te weven.
Door levens grote doek, waar kleuren vrij dansen,
Elk zeugma schildert een poëtische roman.
In de omarming van woorden die samensmelten en stijgen,
Een gedichts hart klopt, voor altijd te verkennen.