Oparins Theories Over De Oorsprong Van Het Leven: Chemische Evolutie In Een Reducerende Atmosfeer
In 1924 stelde de Sovjet-biochemicus **Aleksandr Oparin** het eerste coherente naturalistische model voor abiogenese voor:
- Oer-atmosfeer: Reducerend (geen vrije zuurstof) – methaan, ammonia, waterdamp, waterstof.
- Energie-invoeren: Bliksem, UV-straling, vulkanische warmte, radioactief verval.
- Eenvoudige Organische Stoffen: Energie drijft synthese van aminozuren, nucleotiden, suikers, lipiden uit anorganische precursoren.
- Coacervaten / Microsferen: Amphiphiele moleculen self-assembleren in membraangebundelde druppels met primitieve metabolisme.
- Chemische Selectie: Stabieler, sneller replicerende systemen winnen van anderen – proto-Darwinistische evolutie vóór biologie.
- Eerste Leven: RNA-wereld of eiwit-eerste paden kruisen de drempel naar erfelijkheid en metabolisme.
Oparins 1936 boek The Origin of Life inspireerde het **Miller–Urey experiment (1953)**, dat aminozuren synthetiseerde onder gesimuleerde vroege-aarde omstandigheden – de chemie validerend, al niet de exacte atmosferische receptuur.