Arts >> Kunst en entertainment >  >> Theater >> Overig theater

Gelukstradities in de theaterwereld

Omdat het succesvol opvoeren van een toneelstuk een onzeker karwei kan zijn, zijn acteurs berucht superstitieus. Er zijn zinnen die gezegd moeten (of niet moeten) worden, en rituelen die nageleefd (of vermeden) moeten worden, voor geluk en een soepeloze voorstelling.

"Break a leg" – "Breek een been"

Deze korte uitdrukking heeft een lange, ingewikkelde herkomst. Sommige historici geloven dat "break a leg" gezegd wordt omdat het wensen van pech de geluksgodden verward en juist geluk brengt. Volgens de QPB Encyclopedia of Word and Phrase Origins zou het kunnen gaan om de wens dat de acteur zijn "grote doorbraak" (big break) krijgt. Een andere theorie: "break a leg" refereert aan de buigbeweging van het been bij een buiging – het wensen dat iemand "een been breekt" is eigenlijk de hoop op veel voorhanggesprekken. In elk geval: wens een acteur nooit "Good luck". Dat brengt pech.

"The Scottish Play" – "De Schotse Voorstelling"

Men mag **nooit** het woord "Macbeth" zegen achter de schermen of op het toneel. Alleen tijdens de daadwerkelijke uitvoering is het toegestaan. Op alle andere momenten noemt men het "The Scottish Play". Volgens de legende zagen praktiserende zwarte magie Macbeth en waren niet tevreden over de afbeelding van heksen. Per ongeluk "Macbeth" gezegd? Geen panic. Er zijn manieren om het pech ongedaan te maken, meestal met veel vloeken en/of in cirkels draaien.

Ghost Light – "Spokenlicht"

In theaters brandt een hoog, vrijstaand licht 24/7. Dit "ghost light" wordt bedoeld om de overnaturlelijke wezens die het theater bewoonen te vreden op twee manieren: het licht laat de geest geloven dat er mensen zijn (zodat ze de ruimte niet innemen), OF het licht nodigt de geest uit om na afloop harmelose spooktheatertjes te spelen. Praktischerwijs: het houdt het toneel verlicht voor de eerste en laatste persoon in het theater.

Geen fluiten

Fluiten in het theater brengt pech. Dit dateert uit de tijd dat toneeltechnici werkloze zeelieden waren. Een natuurlijke pasvorming, want beide banen vereisten kennis van touwen. Omdat zeelieden communiceerden met gecompliceerde fluitcodes, riskerde een acteur die achter de schermen floot, per ongeluk een toneelcommando te activeren – met gevaarlijke gevolgen.

Overig theater

Related Categories