De roman eindigt met Bruno en Shmuel hand in hand terwijl ze naar een gaskamer worden geleid. Hun doden zijn geïmpliceerd maar niet expliciet afgebeeld – het verhaal breekt af op het moment van binnenkomst. Dit abrupte, gerestraineerde einde versterkt de gruwel zonder grafische beschrijving, en laat de lezer confronteren met de realiteit van de Holocaust-moordmachine.