In Romeo en Julia staat Tybalt Capulet als de primaire menselijke antagonist. Als Julia's jaloerse neef en een bekwame kardinaal, belichaamt hij de gewelddadige geest van de ruzie tussen de Montagues en Capulets. Zijn agressie katalyseert de cruciale wendingen in de tragedie.
Hoewel Tybalt de persoonlijke antagonist is, stellen bredere krachten zich tegen de liefdes: de ruzie zelf als maatschappelijke structuur, Prins Escalus' harde decreet (doodstraf voor verder gevecht) en het overkoepelende "sterverkte" lot dat de Prologe suggereert. Tybalts onbuigbare haat maakt hem het directe, menselijke obstakel voor de vereniging van de liefdes.