Macbeth's Asides: Ramen In Een Breukende Geest
Macbeth's asides zijn het stuk's seismograaf – elk trilling registreert zijn daling.
- Act I, Sc. iv – "Stars, hide your fires…" Hij noemt zijn "black and deep desires" terwijl de wereld een loyale thane ziet.
- Act I, Sc. iv – "The Prince of Cumberland! That is a step / On which I must fall down, or else o'erleap…" Ambitie kristalliseert tot intentie.
- Act I, Sc. iii – "If good, why do I yield to that suggestion…" Morele gruwel bij zijn eigen moordlustige verbeelding.
- Act II, Sc. i – "The bell invites me… it is a knell / That summons thee to heaven, or to hell." Schuld en vastberadenheid verweven.
- Act II, Sc. i – "Is this a dagger which I see before me…" Hallucinatie: de geest inscenert de daad voor de hand.
- Act II, Sc. ii – "Methought I heard a voice cry 'Sleep no more! / Macbeth does murder sleep!'" Psychologische breuk – vrede zelf wordt gemoord.
Deze private uitingen kaarten de geografie van een geweten dat instort onder het gewicht van ambitie.