Maatschappelijke klassen van het oude Sumer (ca. 3500–2000 v.Chr.)
De Sumerische samenleving was sterk gestratificeerd. Hiërarchie (boven naar beneden):
- De regerende elite – Koning (lugal/ensi), koninklijke familie, hoge priesters, militaire bevelhebbers, senior administrateurs. Hebben politiek, religieus, economisch macht.
- De bovenklasse – Welvarende landeigenaren, langeafstandshandelaars, hooggerangschikte schrijvers, meesterambachtslieden, geneesheren. Controleren landgoederen en handel.
- De middenklasse – Gespecialiseerde ambachtslieden (metaalbewerkers, pottenbakkers, wevers), handelaars, lagere schrijvers, opzichters. Produceren goederen, beheren werkplaatsen.
- De werkkers/gewone mensen – Boeren (pachters/kleine eigenaars), arbeiders, schippers, herders, huishoudelijke dienaren. Meerderheid; betaalden belasting in arbeid/graan.
- De afhankelijke/onvrije – Schuldknechten, slaveneigendom (oorloggevangenen, marktankopen), tempelafhankelijken (širkūtu). Konnen soms vrijheid verdienen.
- Uitgestootenen – Criminelen, kelaars, gehandicapten, vreemdelingen zonder bescherming. Gemarginaliseerd, toegang tot tempel geweigerd.
Mobiliteit & variatie
- Enige mobiliteit: handelaars → elite; schuldknechten losgekocht; soldaten verheven door oorlog.
- Structuur varieerde per stadstaat (Ur, Uruk, Lagash) en tijdperk (Vroeg-dynastisch vs. Ur III).
Sumer's stratificatie legde sjablonen voor latere Mesopotamische samenlevingen (Akkad, Babylon, Assyrië).