Het gedicht uitdrukt meest volledig de Romantische viering van het kind's onbemiddelde, individuele perceptie. Het kleine meisje's insist dat haar dode broers/zussen onderdeel blijven van haar gezin ("Seven in all") wijst volwassen rationalisme en institutionele definities van de dood af. Haar onschuldige, emotionele waarheid triumfeert over de spreker's logische tellen, en belichaamt Romantische idealen van verbeelding, natuurverbondenheid, en de wijsheid van het onbesmette zelf.