In de iconische bar-scène uit Robert Rodriguez's Desperado (1995), waar Steve Buscemi's personage de legende van de mariachi vertelt aan een geboeid publiek, Tavo (gespeeld door Cheech Marin) spreekt helemaal niet.
De scène's dialoog vloeit volledig tussen Buscemi's personage (Buscemi) en de barman (Danny Trejo). Tavo betrapt de bar stilzwijgend, luistert naar het verhaal, en reageert non-verbale. Zijn aanwezigheid voegt authenticiteit toe aan de setting—een regulier in deze wereld—maar de narratieve last rust op Buscemi's betoverende monoloog.
Deze stilte is kenmerkend voor Rodriguez's ensemble-regie: personages bestaan volledig zelfs zonder regels. Cheech Marin's cameo fungeert als wereldbouw-textuur in plaats van plotvoortgang. De scène's kracht komt van Buscemi's vertellen en de luisteraars' gespannen aandacht, niet van het verdelen van dialoog onder iedereen aanwesig.