Het transcendente moment in The Shawshank Redemption (1994) – Andy Dufresne sluit de kantoordeur van de bewaker, speelt een plaat over de PA, en de hele gevangenis bevriest – is de duet "Sull'aria ... Che soave zeffiretto" uit Mozart's Le Nozze di Figaro, Akte 3.
De film speelt het duet, niet de hele opera.
De versie die in de film te horen is, is de 1971 Deutsche Grammophon-opname met het Beiers Staatsorkest onder leiding van Wolfgang Sawallisch, met:
Twee vrouwen die zingen over een brief, een briesje, een dennenbos – onschuldig, samenzwerend, tenuitevrij. In een gevangenis van beton en wreedheid is het een sonische gevangenisvlucht. De muziek speelt niet alleen; het indringt. Red (Morgan Freeman) zegt het later: "Those voices soared... for the briefest of moments, every last man in Shawshank felt free."
Dat is de kracht van de juiste 3 minuten Mozart.