Bron: Hamlet, Acte 1, Toneel 2. Gertrude vraagt waarom Hamlets rouw zo schijnt bijzonder. Zijn antwoord:
"Schijnt, madam! Nee, het is; ik ken geen 'schijnt.'
't Is niet alleen mijn inktzwarte mantel, goede moeder,
Noch de gewone pakken van feestelijke zwart..."
Hamlet wijst het woord "schijnt" af – schijn, voorwendsel, oppervlakte. Hij insisteert dat zijn rouw echt ("het is") is, niet voorstelling. "Ik ken geen 'schijnt'" = "Ik doe niet mee met schijn."
Hamlet draagt zwart (gewoon rouwkleed), maar insisteert dat zijn innerlijke rouw de uiterlijke tekens overstijgt. Hij contrasteert zijn authenticiteit met Claudius' voorstelling van vroomheid en Gertrudes haastige hertuwelijk.
Centraal in Hamlet. De prins claimt authenticiteit in een hofgebouwd op bedrog. De "inktzwarte mantel" is echt; de rouw die het vertegenwoordigt is dieper dan stof.