* Het wezen: Safie vertegenwoordigt hoop en verbinding voor het wezen. Hij is eenzaam en geïsoleerd, verlangend naar gezelschap. Safie wordt met haar schoonheid, intelligentie en vriendelijkheid een symbool van het leven waar hij naar verlangt.
* Felix: Felix, de liefdesbelangstelling van Safie, is duidelijk blij haar te zien. Hij blijkt diep verliefd op haar te zijn, en haar komst brengt hem grote vreugde.
* Agatha: Agatha, de moeder van Felix, is waarschijnlijk ook blij om Safie te zien, aangezien ze vriendelijk en gastvrij is. Ze verwelkomt Safie in hun huis en helpt haar de taal te leren.
Hoewel het moeilijk is om definitief te zeggen wie zich het meest voelde verrukking, de reactie van het wezen op Safie is de meest significante en impactvolle in de roman . Haar aanwezigheid wekt zijn verlangen naar verbinding en onderstreept de tragedie van zijn eigen isolement.