In Sophocles' Oedipus Rex fungeert Creon als een bewuste foil voor Oedipus — kalm waar Oedipus volatiel is, vroom waar Oedipus voorondersteld is, rationeel waar Oedipus gedreven wordt door passie. Drie uitwisselingen kristalliseren deze contrast.
Creon: "And yet you do - in making light of these dread rites for the departed" (ll. 147–148)
Oedipus: "Why, that's exactly what I think / And always will - I can't reject my mind" (ll. 149–150)
Creon beschuldigt Oedipus van goddeloosheid; Oedipus verdubbelt op zijn eigen intellect, goddelijke rituelen afwijzend.
Oedipus: "Why, you who are so clever at divining everything / Haven't you found out by now that this man / Creon has long wanted to push me from my throne / And reign as king himself?" (ll. 173–177)
Oedipus projecteert zijn eigen ambitie op Creon. De ironie is verschrikkelijk: Creon heeft geen verlangen naar de troon (hij weigert het later), terwijl Oedipus' "wezen" blindelings de voorspelling vervult die hij vlucht. Creon's gemeten rationaliteit blootlegt Oedipus' projectieve paranoia.